عبد الشكور فلاح
34
زينة القرآن ( آموزش تجويد قرآن ) ( فارسى )
3 - شدت به معناى قوت و سختى است و در تجويد ، به معناى سخت و محكم ادا كردن حروف شديده است به قسمى كه صوت كاملا قطع شود و قابل امتداد نباشد . به علت قوت و شدتى كه در اداى اين حروف موجود است احساس مىشود كه اين حروف در حالت سكون ، مشدد ادا مىگردد در حالىكه چنين نيست . بايد دقت كرد در قوت و سختى اين حروف زيادهروى نشود . حروف شديده هشتتايند كه در كلمات « اجد قطّ بكت » « 1 » جمع شدهاند . 4 - رخوت ضد شدت و به معناى نرمى و سستى است و در تجويد ، به اين معناست كه در وقت اداى پانزده حرف رخاوه ( ث ح خ ذ ز س ش ص ض ظ غ ف ه و ى ) صوت حبس نمىشود و همراه با خروج حرف جريان پيدا مىكند كه در نتيجه ، حروف مذكور به سستى و نرمى ادا مىشوند . توضيح مهم : پنج حرف ل - ن - ع - م - ر كه در عبارت « لن عمر » « 2 » جمع شدهاند ، به صورت متوسط ( بينبين ) ، يعنى نه مثل حروف شديده سخت و محكم و نه همچون حروف رخاوه سست و نرم ادا مىشوند . 5 - استعلاء در لغت ، به معناى مايل شدن به بلندى و برترىطلبى است و در تجويد ، مقصود از آن غليظ و پرادا كردن حروف هفتگانه ( ص ض ط ظ غ خ ق ) مىباشد به طورى
--> ( 1 ) - ترجمه : مىيابم هميشه زنى را كه گريه كرده است . ( 2 ) - ترجمه : نرم شو اى عمر .